Anny Coronel-Plesman



Schilderij van Anny Coronel-Plesman door M. Garady

Biografie

Anny Coronel-Plesman studeerde aan het conservatorium van de Vereniging 'Het Muzieklyceum' in Amsterdam. Onder haar leraren waren Kees van Baaren, Luctor Ponse en Karel Hilsum.

Na als lerares muziek verbonden te zijn geweest aan de Berlage Scholengemeenschap en het Vossius Gymnasium, waar zij onder haar leiding verschillende opera's heeft doen uitvoeren (o.a. de opera 'Le Devin du Village'van J.J. Rousseau), werd zij in 1977 toegelaten tot de 'Masterclass' van de internationaal befaamde pedagoog Peter Feuchtwanger, die haar aanried om zich meer op de concertpraktijk toe te leggen. Een raad die zij met succes heeft opgevolgd, onder meer door het geven van recitals in Londen, Manchester, Taipei (Taiwan), Deiá (Mallorca), Agay (Zuid-Frankrijk) en ook in 1986 en 1990 in het Concertgebouw te Amsterdam. Haar CD met werken van François Couperin (1668-1736) werd in 1994 goed ontvangen. Sinds 1995 vormt zij een duo met de celliste Els Knaven: als duo gaven zij concerten in Amsterdam, Amersfoort, Eindhoven, en in Caracas en Maracaibo (Venezuela).
Vele jaren lang was zij voorzitter van de KNTV Kring Amsterdam en in die kwaliteit startte zij in 1991 de organisatie van de Lunchpauzeconcerten Amsterdam Zuid. Helaas moesten deze concerten, die door vele trouwe toehoorders bezocht werden, als gevolg van de bezuinigingen in 2012 beeindigd worden.

Haar artikel 'Een Mini-Piano', dat werd opgenomen in verschillende vakbladen, heeft in kringen van het piano-onderricht veel los gemaakt en zij hoopt derhalve dat dit instrument er in het belang van de zeer jonge kinderen ook zal komen. Een onderzoek naar de behoefte van zulk een "mini-piano" heeft plaats gevonden. Het resultaat van dit onderzoek kan worden opgevraagd.

Haar zeer uitgebreide repertoire loopt van klavierwerken van Henry Purcell (1650-1695) tot en met Galina Ustvolskaya (1919) en Peter Feuchtwanger (1939).

Koninklijke Onderscheiding
Op 18 maart 2013 heeft Hare Majesteit Koningin Beatrix Anny Coronel – Plesman benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje – Nassau. Deze ridderorde werd haar op vrijdag 26 april 2013 opgespeld door De Heer Mr.E.E. van der Laan, Burgemeester van Amsterdam in de Grote Zaal van de Beurs van Berlage te Amsterdam. Na deze plechtigheid was er een feestelijke samenkomst van familie-leden,leerlingen en oud-leerlingen in de Poesjkinzaal van de Hermitage om dit heuglijke feit te vieren.


Beurs van Berlage 26 april 2013


Met oud-leerling Albert Brussee

Recensies

'Feuilles d'avis de Vevey' (Zwitserland) 30 september 1977:
"Nous avons pu entendre A. Coronel dans deux intermezzi de l'opus 116 de Brahms. Pages sereines interprétées avec une grande sensibilité par l'artiste hollandaise".

Peter Feuchtwanger, mei 1987:
"Annie Coronel is a most sensitive musician. I have seldom heard anyone play a more beautiful and profound "Arioso dolente" in Beethoven's Sonata opus 110. It was a most moving occasion".

Karel Hilsum, mei 1987:
"Naast haar inspirerende aktiviteiten als begaafd pedagoge, heeft zij zich geleidelijk aan ook tot een uitstekende artiste ontwikkeld".

Nieuwsblad van Noord-Oost Friesland, 29 november 1989:
"Bijzonder boeiend was haar vertolking van de sonate in bes van Frederic Chopin met de beroemde Marche Funèbre".

Joost Nannen, 22 juni 2000, Kerk Christus' Geboorte Amsterdam:
"Het was een genot haar aan de piano te horen spelen. Zij toonde ons met haar liefde voor muziek haar jeugdigheid, levenservaring en flexibiliteit. Haar toehoorders hoorden prachtig, hooggegrepen muziek, prachtig uitgevoerd in een genuanceerd pianospel".

22 mei 2004 Opgetekend door Frans Schreuder; Voormalig hoofd van de afdeling Piano en Leraar Pianomethodiek aan resp. Muziekschool en Conservatorium van Rotterdam. "Op 22 mei j.l.was ik te gast bij de pianoleerlingen-uitvoering van Anny Coronel-Plesman. Wat opviel was het gevarieerde programma,duidelijk toegesneden op de mogelijkheden van de leerlingen, van klein tot groot en beginners- en professioneel niveau. Er was altijd expressie met een verzorgde fraaie klank. De middag verliep zo ontspannend doordat nooit geforceerd te hoog gegrepen was (een hartnekkige kwaal bij leerlingenuitvoeringen,met alle gevolgen van dien). Ik zou willen dat Anny Coronel vroeger mijn lerares was geweest!!!"

CD-Reviews


Oktober 2006, Hans Goddijn in het blad Piano Wereld:
Anny Coronel-Plesman is in muziekkringen, zeker bij wat oudere pianoliefhebbers, een bekend pianiste en een uitstekend muziekpedagoog. Met name op aandringen van Peter Feuchtwanger, die haar muzikaliteit erg bewonderde en bij wie ze masterclasses volgde, legde Anny Coronel zich in de jaren tachtig en negentig toe op het geven van concerten en recitals in binnen- en buitenland.
Eén van die recitals vond op 29 september 1990 plaats in de Kleine Zaal van het Amsterdamse Concertgebouw. De opname die daarvan werd gemaakt verdween echter in de kast en kwam daar vorig jaar bij toeval weer uit. En die bleek zo geslaagd te zijn dat die "live"opname op CD terechtkwam. Terecht, want als je luistert kom je direct in de ban van deze muzikale vrouw. Ze begint met drie Scarlatti sonates (K534, K24 en K490), en met een gevoel en timing waar je kippenvel van krijgt. Ook op de Stainway vleugel komen deze sonates uitstekend tot hun recht. En dat geldt ook voor de sonate in A, opus XVII nr. 5 van J.Ch. Bach die ze speelt. Daarna laat ze de barok achter zich en speelt vijf variaties over "Rule Britannia" in D van Beethoven.
Na de pauze van het recital is Alkan aan de beurt met drie nummers uit "Esquisses" opus 63: "Le Legatissimo" in D, "Le Staccatissimo" in F en "Confidence" in As. Andere, heel romantische muziek, maar de pianiste gaat 'naadloos' over en laat opnieuw haar muzikaliteit horen. Nieuw voor mij was de "Tariqa I" (Study nr. 4 in Eastern Idiom) van Feuchtwanger: helaas voor mij weinig zeggend. Tot besluit komt Debussy aan bod met "Ce qu'a vu le vent d'ouest", "La puerta del vino" en "Feux d'artifice". Ultiem genieten, zeker met deze uitvoering! Beleef het zelf, vooral de prachtige barokinterpretaties, inclusief de toegift "Aragonesa" in C van Manuel de Falla.


Jan Marisse Huizing in PIANOBULLETIN van EPTA Nederland, Jaargang 26, januari 2008
Anny Coronel, piano

Waar de meeste pianisten op die leeftijd uitsluitend nog cd’s draaien, nam Anny Coronel-Plesman op 85-jarige leeftijd nog maar weer eens plaats achter de vleugel van de Kleine Zaal van Het Concertgebouw om er eentje met succes op te nemen. Een opmerkelijke cd met - na haar opname van een tiental jaren geleden met werken van Couperin – uitsluitend Russisch repertoire. Het kenmerkt Coronel-Plesman om niet de gangbare paden te betreden, maar oog te houden voor nieuwe ontdekkingen. De heldere natuurlijkheid van haar pianospel is in alle werken die ze speelt te vinden, maar treft vooral in haar uitvoering van de twaalf Preludes van de in 2006 overleden Galina Oestvolskaja. Het karakter van iedere Prelude wordt mooi neergezet, soms speels en dansant, dan weer sober, donker en gedragen, waarbij Coronel-Plesman erin slaagt om met weinig noten veel te zeggen. Ook is de wijze van opname van de vleugel, die tamelijk direct is, hier heel toepasselijk. In het Moment Musical van Rachmaninov zou men wel een wat ruimere akoestiek wensen, hetgeen de romantische sfeer van dit stuk ten goede zou zijn gekomen. Het grootste werk op deze cd is de Sonate in bes van Mili Balakirev. Hoewel het niet zo’n lastig stuk is als zijn Islamey, stelt het toch hoge eisen. Het blijkt dat Anny Coronel-Plesman nog steeds over een prima techniek beschikt, zoals bijvoorbeeld blijkt uit haar ferme akkoordenspel in de Finale. Dat zij erin slaagt om in deze enigszins verbrokkelde compositie structuur aan te brengen is geen geringe prestatie. Zij besluit haar cd met een Romance van Anton Rubinstein, waarbij men zich in een salon in Sint Petersburg waant waar deze ‘Grande Dame’ zich achter de vleugel zet en haar aandachtige gasten verrast met haar spel.

Hans Goddijn in PIANOWERLD, november 2008
Grand old lady Anny Coronel-Plesman
Rachmaninov, Balakirev, Ustvolskaya, Rubinstein
Anny Coronel, piano
Op een leeftijd dat de meesten al jaren van een welverdiende rust genieten, nam Anny Coronel-Plesman plaats achter de vleugel in de Kleine Zaal van het Concertgebouw en maakte een nieuwe cd. Met muziek van Russische componisten, waarvan de sonate in bes van Mili Alexeyevich Balakirev (1837-1910) en de twaalf preludes van Galina Ustvolskaya (1919-2006) de hoofdmoot vormen.
Het is bewonderenswaardig hoe Anny Coronel-Plesman deze relatief "moderne" werken vorm geeft. Je blijft ademloos luisteren naar deze interessante muziek die hoge eisen stelt aan de pianist. Waarbij je je realiseert dat de pianiste nog altijd over een techniek beschikt waar veel jongere pianisten jaloers op kunnen zijn. Eigenlijk zou mevrouw Coronel-Plesman nog gewoon regelmatig op het podium moeten zitten.
Naast de composities van Balakirev en Ustvolskaya speelt de pianiste Moment Musical opus 16 nr. 1 in bes van Rachmaninoff en besluit ze met de Romance opus 44 nr. 1 in Es van Anton Rubinstein. Een mooie en waardige toegift.
De kwaliteit van de opname zelf (er werd gespeeld op een zeer fraaie Steinway vleugel) is uitstekend, al is de opname relatief direct. Maar dat geeft bij het luisteren de indruk dat Anny Coronel-Plesman bij je in de kamer zit te spelen. En het is heerlijk haar op bezoek te hebben.
Hans Goddijn

 

Terug naar boven

a aPagina voor het laatst gewijzigd op 3 juli 2017
Copyright © 2004 Anny Coronel-Plesman